Stilmakers

Je komt op een willekeurige dag thuis en je deur is opengebroken. Je schrikt je eigu (Rotterdams, red.) wezenloos (plat, red.). Wanneer je je huis binnenstapt, zie je niks geks. De schade is te overzien. Slechts de deur. Achteraf (natuurlijk) was er sprake van een misverstand. Dat wil echter maar niet doordringen in je hoofd. Je hoofd is er namelijk niet meer. Het is ontploft na de ontdekking van de opengebroken deur. Uiteindelijk kost het je een hoop geregel om alles voor elkaar te krijgen en op te lossen.Met dit verhaal, met deze ervaring, ga je de dag erna naar je werk. Op het moment dat je begint te vertellen wat er is gebeurd en waarom je die dag ervoor eerder weg was gegaan, gebeurt het volgende. Nadat jij het woord ‘opengebroken’ hebt uitgesproken, begint er iemand haastig te knikken. Een ander begint uit ongeloof het hoofd te schudden. Weer een ander zegt:”Dat MEEN je niet!!” Dit stuk tekst is nagenoeg vergelijkbaar met: “Kom je uit Istanbul?? Dus je komt uit Turkije?” Nee. Ik bedoelde Istanbul Suriname in dit geval. Die laatste persoon moet ten koste van alles genegeerd worden. Anders komen we op een ander onderwerp uit. ‘Grof geweld op de werkvloer’.Na dit intermezzo van gebaren en ‘dat MEEN je niet’ is er iets gebeurd. Nadat blijkt dat het om een opengebroken deur gaat, hebben meerdere mensen dit meegemaakt. Terwijl je weet dat dit niet zo is. Enkele van ze HEBBEN niet eens een deur. Dat weet je.
Het gevoel wat je dan hebt, heet ongeloof. Met vriend Frustratie. Niet omdat je je verhaal niet kwijt kunt. Je bent stilgemaakt. Vervolgens is iedereen die luisterDE stilgemaakt, want de recidivist van beroep is in het verhaal al op het ‘point of no return’.

Tegen je collega direct naast je zeg je -discreet- dat het allemaal wel mee viel. Dat het echte verhaal erna kwam. De politie kwam langs om excuses te maken. Een van de agentes gaf je een knipoog. Een uur nadat het politie-bezoek verdwenen was, werd er weer aangebeld. Het was de agente. Ze kwam binnen, deed haar koekepan (lees: pet) af. De rest van het uniform en je eigen kleding volgde binnen een tijdbestek van… nou, ongeveer zo snel het kost om acuut ingetreden, om verlossing schreeuwende geilheid te verhelpen. Zo snel als het intreden van erectionele hardheid met daarbij de mogelijkheid om er diamant mee te snijden (m). Zo snel als de grote natte zondvloed zich aan begint te kondigen door je broek heen (v). Ze gaf je de beurt van je leven. Zonder handboeien. Zonder wapenstok.

Hiervan winnen is onmogelijk, dus het web van verraad en samenzwering is toegestaan. Begin je eerstvolgende verhaal in de buurt van de stilmaker. Heb het over de aanslag op de Twin Towers. Laat de woorden ‘Boeing, vliegtuig, groot, verschrikkelijk’ meerdere malen vallen. Zodra de betreffende persoon zegt ‘ik weet het nog als de dag van gisteren, die dag dat ik naar het journaal keek…’, is het startsein gegeven om je echte verhaal te vertellen aan die collega die nog steeds naast je zit. Gaat diegene mekkeren over het feit dat je haar onderbreekt, heb je munitie genoeg. Alleen geen tijd, want je bent met het echte verhaal bezig namelijk.

Nb: daar waar wordt gesproken over mannen, vrouwen, hij, zij, agente, mag het vrouwelijk hetzij mannelijk geslacht verwisseld worden;
Nb2: daar waar gesproken wordt over ‘zonder wapenstok’, mag ook gelezen worden ‘met wapenstok’.

Trouwens, ik ken iemand dit ECHT heeft meegemaakt. Ik zal het je nog sterker vertellen…

2007