Per Plas? Per Pis? Per Poep? Per Poes? Per Penis? Per Puf?
januari 4, 2008
Voor wie het nog niet weet: ik heb het over 2008.Er is een bepaalde trek die mensen -die in het bezit zijn van een mobiele telefoon- hebben die onverklaarbaar is. Ik vind het dusdanig onverklaarbaar, dat het strafbaar gesteld zou moeten worden. Ja, het is een harde uitspraak. Ook al weet je nog niet eens waar het over gaat. Je kunt nog stoppen nu.Helaas, je koos ervoor om door te gaan. Misschien maak ik mezelf of jij jezelf er ook schuldig aan. Maar dat terzijde. En na vandaag zal het dus een stuk minder voorkomen, tot hopelijk helemaal NIET.Deze uitspraak berust op harde feiten. Het is voor zover ik me kan heugen zelfs twee keer gebeurd. De eerste keer maakte ik er een geheel nieuwe soap-serie van met bijbehorend drama, de tweede keer heb ik het wijselijk laten ’sliden’.
Het was lunchtijd, uurtje of één in de middag en belde een vriend van me. Op zijn mobiel. Hij werkt sinds een maand of twee namelijk ergens anders, maar dat nummer heb ik (nog immer) niet. Hij nam niet op, dus belde ik hem nog een keer. Vervelend? Ach, ik belde gewoon en wilde geen voicemail inspreken. Werd ook niet opgenomen, dus heb ik het laten gaan. ’s Avonds thuisgekomen, werd ik na ongeveer een uur gebeld om een uurtje of zeven. Diezelfde vriend. “Hey, je had gebeld zag ik.”
Een halve dag later zegt-ie dat.
Ik wilde hem uitschelden. Omdat ik hem al zolang ken, zou dat bij hem alleen maar voor meer plezier zorgen, dus deed ik het anders. Ik ging hem uitleggen in welke netelige situatie ik verzeild had kunnen raken. Met woord en geluid. Ontvoering. Overval. Mishandeling. Ongeluk.
Je had gebeld.
Hij ging lachen na mijn allereerste toelichting op een willekeurige netelige situatie. Met de blijdschap van een ‘nerd’ die de juiste maat badkleding heeft gekocht voor zijn ‘beauty’. Eerlijk is wel heel erg eerlijk: ook ik was tevreden met de keuze van de ‘nerd’. Tevreden qua maat. Tevreden qua het extreem lage percentage ’stof’ wat erin verwerkt was. Tevreden over het extreem hoge percentage ‘huid’ wat te zien was. Te-vre-den.
Je had gebeld.
Eigenlijk had hij moeten zeggen: in de eeuw dat je me had gebeld. Of: toen Johan Cruijff scoorde voor Oranje in Duitsland in 1974, toen je me had gebeld. De dag dat werd begonnen met de bouw van de Chinese Muur, toen je me had gebeld.
Je had gebeld.
Het ergste zou zijn wanneer ik zijn hulp ooit nog eens écht per direct nodig heb. En zal zijn telefoonnummer het enige zijn wat ik in mijn telefoon heb staan om één of andere onverklaarbare reden. Dan gooide ik mijn telefoon zonder blikken of blozen in een vol glas drinken. Of op de grond. Of ik zou het opeten.
Nooit zal hij dan nog tegen me zeggen -wat de afloop ook is- dat ik hem had gebeld.
Je had gebeld.
Normaal wordt er gezegd: ‘ja, ik belde je gewoon op om…’ Niks ervan. Durf te zeggen waar het op staat. Zeg wat je denkt. Niet altijd natuurlijk. En al helemaal niet alles DOEN wat je denkt. Er zouden ontelbare orgies plaats kunnen vinden indien een ieder zou doen wat… maar dat terzijde. Het hoeft trouwens niet per se seksueel te zijn. Maar ook dat dan maar terzijde. Helaas.
Doe gewoon eens gek in 2008. Hoewel dit heeft plaatsgevonden in 2007, neem ik het gewoon mee naar dit jaar. Probeer af te komen van die dooddoeners:’komt goed’, ‘ik regel dat’, ‘hoe ist met jou’ en de onvermijdelijke ‘hoest met jou dan’ en vooral weer die ‘komt goed’. Wie houd je ermee voor de gek als jij degene bent die het zegt? Je geweten? Mij? Iemand anders? Of zorg je er daadwerkelijk voor dat het goed komt? Want het komt uit jouw mond en die woorden zijn er hopelijk niet ingelegd. Je hebt zelf een stel hersens. Dus kijk uit met wat je zegt en denk vooral NA voordat je dat doet. Woorden zijn soms gevaarlijke wapens. Ze kunnen bij een ander overkomen als kwaadaardige zaadjes die in het allerergste geval uit kunnen groeien tot een vleesetende plant. Terwijl jij in gedachten slechts een paar woorden achter elkaar hebt gezegd om een zin te kunnen vormen. Maar goed, gevoelens en emoties van mensen zitten vaak danig in de weg. Voeg daarbij de hersenen en je ziet al waar het misgaat.
Een emmer zout op die slak leggen. Zodat die niet weg kan… glibberen. Van een mug een mammoet maken. Zodat die niet weg kan… vliegen. Mammoet zeg ik, omdat de olifant Dombo wel kon vliegen. Mocht iemand hier ineens aan denken zoals ik nu deed. Hou het ding daar en deal er gelijk mee. Dooddoeners.
Mensen roepen ze wel vaker. Deze dooddoeners. Juist ja: OM het maar gezegd te hebben. Net als Martin Luther King had ik een droom. Om te stoppen met roken in dit nieuwe jaar. Maar: het jaar is nog erg lang EN ik heb geen datum genoemd.
Vandaar dat ik me nu na het falen in deze gruwelijk rokerige week ga richten op..
begin volgende week.
Komt goed.
2008
